وبلاگ حقوقی

به موجب ماده 21 قانون حمایت از خانواده مصوب 1391، موارد الزام به ثبت ازدواج موقت یا صیغه در محضر، مقرر شده است. بر اساس این ماده قانونی : " نظام حقوقی جمهوری اسلامی ایران، در جهت محوریت و استواری روابط خانوادگی، نکاح دائم را که مبنای تشکیل خانواده است، مورد حمایت قرار می‌ دهد. نکاح موقت نیز تابع موازین شرعی و مقررات قانون مدنی است و ثبت آن، در موارد زیر الزامی است:

باردارشدن زوجه : به موجب ماده مذکور، یکی از شرایطی که لزوما باید ازدواج موقت، در دفترخانه (محضر) ثبت شود، باردار شدن زوجه می باشد. در صورتی که ازدواج موقت در دفترخانه ثبت گردد و صیغه نامه محضری صادر شود، زوجه به راحتی می تواند با ارائه سند ازدواجی ( صیغه نامه محضری) که از سوی دفترخانه صادر شده، برای فرزند خود از اداره ثبت احوال، شناسنامه دریافت نماید.

توافق طرفین : ممکن است، زوجینی که قصد ازدواج موقت دارند این موضوع را میان خود توافق کنند که ازدواج موقت خود را به ثبت برسانند و یک سند، تحت عنوان صیغه نامه محضری، از مسئول دفترخانه دریافت نمایند. در این حالت، لزوما باید عقد محرمیت میان زوجین توسط محضردار یا همان سردفتر جاری شود.

شرط ضمن عقد : اگر زن و مرد، ضمن عقد موقت خود، شرط کرده باشند که ازدواج موقت آنها به ثبت برسد، در این حالت نیز، ثبت این ازدواج در دفترخانه، الزامی است. براساس تبصره ماده مذکور، ثبت ازدواج موقت در دفترخانه ازدواج و طلاق، مطابق آیین نامه مربوطه انجام می گیرد که بعد از ثبت، یک سند ازدواج، تحت عنوان صیغه نامه محضری، برای زوجین صادر می گردد.

لازم است این نکته، بیان شود که بر اساس ماده 49 قانون حمایت از خانواده مصوب سال 1391، در مواردی که ثبت نکاح موقت، الزامی است و مرد از ثبت آن امتناع می ورزد، در این وضعیت، قانون گذار او را علاوه بر الزام به ثبت ازدواج موقت، به پرداخت جزای نقدی درجه پنج و یا حبس تعزیری درجه هفت، محکوم می کند.